و نه از کوچه های خالی
شکسته همه جایم ،گم میشود زمان درموهایت،
چشمهایم در کوچه هاست،دلیلش عصیان عشق
هم درونم میسوزد ،هم درونم خون می گرید
عصیان...
برای ادامه ی یک مشت دروغ
تو مرا فکندی در این درد و رفتی....ودر سرم مدام دود خاکستر
برچسب:
نویسنده: آوا رضاپور